"Tartıştık. Kendisini affetmemi istediğinde onu affetmedim. Bir süre sonra pişman oldum ama o kadar öfkeliydim ki önce onu cezalandırmak istedim. Bir daha da asla geri dönmedi. Blythelar özgürlüğüne düşkün insanlardır. Ama ben kendimi hep üzgün hissettim. Şansım varken onu affetmediğim için hep üzülmüşümdür."

•

#lmmontgomery / #yeşilinkızıanne

•

Puan: 9/10

•

Garip bir takıntım var seri okuyacaksam başlayıp hesini bir kerede okumam gerek. Bir kitabı okudun aradan altı ay geçti sıradaki kitabı hala bekliyorsun ve çıkar çıkmaz bir kerede bitiriyorsun. Sonra? Bazen aylarca beklemek daha hevesle okutuyor bazende tam tersi o heyecan bekledikçe sönüyor bende. Hevesle okuduğumda o keyfi çabuk tüketiyorum, heyecanım söndüğünde hayran olduğum kitaplara karşı çeşitli soğuma evreleri yaşıyorum.


Yeşilin Kızı Anne’de okumak için serinin tamamlanmasını sabırsızlıkla beklediğim serilerden. İlk kitabını bitirdiğimde bir yanım bu kadar çok beklediğim için kendime kızgın, diğer yanımsa sonunda okuduğu için çok mutluydu. İnsana hayal edebilmenin huzurunu aşılayan bir yanı vardı. Diziyle kıyaslama yapmayı düşünmüyorum çünkü oradı çok başka bir dünya olarak işlenmiş bence. Olayların işleyişleri sıraları vesaireleri birbirine çok benzemekle birlikte farklı işliyor. 


Bu bakış açısıyla baktığımda dizide kendi platformunda gayet başarılı. Bazı sahnelerde ekrana kitleniyorsunuz. Diyaloglar, insan ilişkileri, hayal dünyaları etrafınızı sarıyor. Benim tebessümle okuduğum naif kitaplardan biriydi. Zaman kavramı olarakta okumaktan en zevk aldığım dönemlere hitap ediyordu. Beğenmeyecek kişilerin çok çok az olduğunu düşünüyorum muhtemelen bunun sebebide genel olarak tarzı sevmemesidir.