“Bunu ardımda bırakamazdım. Bir kız çocuğu asla unutmaz.”
•
•
Miras üzerine konuşulabilecek çok şey var. Bergljot üzerine de. Aileden gelebilecek en sarsıcı yaraya rağmen susmayan, yutmayan bu kadının konuşulması gerek. Öznesi belirsiz üçüncü kişilerin bile karşısında durmanın bu kadar güçleştiği toplumlarda sağımızda solumuzda her gün karşılaştığımız insanların içerisinde bir sürü Bergljot var. Bazen de yutmak zorunda kalan o Bergljot’ların suskunluğunu boğazında hisseden birileri. İnsan ailesini seçemez ama hikâyesini anlatmayı seçebilir.
Okuyanlara Vigdis Hjorth’u, yazdıklarını ve hayata, aileye, anne ve kız ilişkisine nasıl baktığını usul usul işlemiş olan @eylulgormus röportajını da hatırlatmak isterim. Okuyunca bazı noktalar daha sağlam zeminlere oturacak.
Not: şarkının bu kısmı gerçekleri kağıda döken Bergljot’un denetçi odasında sesini duyurana kadarki bölümünün hissiyatını keskin bıçak darbeleriyle beynime işledi.
Benzer Yazılar
Benim Hüzünlü Orospularım
21.10.2026Sandor Petofi
25.10.2026Stepford Kadınları
30.10.2026